Labels

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

Θανάσης Παπαχατζής: «Η απουσία στάρ θα δυσκολέψει την Εθνική ομάδα, πολύ ενδιαφέρουσα μια αναμέτρηση Ελλάδας-Ιταλίας


Με τον Θανάση Παπαχατζή όταν μιλάς για μπάσκετ η ώρα κυλά ευχάριστα. Μιλήσαμε για πάρα πολλά θέματα στο ΣΤΑΘΜΟ της Πρέβεζας ξεκινώντας από την Εθνική ομάδα και την πρόκληση της πρόκρισης σε μια Ολυμπιάδα και καταλήξαμε να συζητούμε για το κολεγιακό μπάσκετ, το ΝΒΑ, τις συνθήκες εργασίας στην Ελλάδα και το εξωτερικό, την απόφαση της κυβέρνησης να δώσει το όνομα του Νίκου Γκάλη στο ΟΑΚΑ και φυσικά για τις επιδιώξεις τους στόχους και όνειρα του έμπειρου κόουτς. Σε μια συνέντευξη που τα έχει όλα!
Συνέντευξη στον Σωτήρη Νούσια
Για την προετοιμασία της Εθνικής ενόψει προολυμπιακού τουρνουά την δεύτερη «φιλική νίκη» απέναντι στην Τουρκία, τον ηγετικό ρόλο του Γιάννη Αντετοκούμπο αλλά και την πολυφωνία στην επίθεση σε μια νέα Εθνική ομάδα χωρίς στάρ ενόψει κρίσιμων αγώνων στο προολυμπιακό τουρνουά και εφόσον προκριθούμε στους Ολυμπιακούς αγώνες:
 Θαν.Παπαχατζής: «Σαφώς παίζει ρόλο η απουσία στάρ καθώς όπως παίζεται σήμερα το μπάσκετ οι πιο σημαντικοί παίκτες είναι ο «άσος» και ο «πίβοτ», συνεπώς όποιες ομάδες εμφανιστούν δυνατές σ’αυτές τις θέσεις κάνουν και τις διακρίσεις. Με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό της ΤΣΣΚΑ η οποία στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης έχοντας στην σύνθεση της τον Ντε Κολό και τον Τεόντοσιτς. Θα πρέπει να δούμε τον βαθμό ανταπόκρισης του Αντετοκούμπο κι αν ο Σλούκας θα μπορέσει να μας βοηθήσει.
 «ο Αντετοκούμπο  έχει σημειώσει τεράστια πρόοδο την τελευταία χρονιά και θα μας βοηθήσει πολύ περισσότερο απ’ότι στην τελευταία διοργάνωση.»
Αναφορικά με τα νέα στοιχεία παιχνιδιού της Εθνικής κι αν μπορεί να εισάγει κάποια που δεν υπήρχαν πριν:
Θαν.Παπαχατζής: « Τα νέα στοιχεία σαφώς είναι η μεγάλη αθλητική ικανότητα που έχει αυτή η Εθνική, έχει δυνατότητα να παίξει πολλή καλή άμυνα, μπορεί να βάλει τη μπάλα μέσα στο καλάθι αλλά και στο  low post με πολλούς και διάφορους παίκτες όπως είναι ο Μπορούσης που είναι και ο πιο αποτελεσματικός, ο Περπέρογλου κι ο Αντετοκούμπο ο οποίος έχει σημειώσει τεράστια πρόοδο την τελευταία χρονιά και θα μας βοηθήσει πολύ περισσότερο απ’ότι στην τελευταία διοργάνωση.»
Για την πιθανότητα να παίξουμε την πρόκριση στους Ολυμπιακούς αγώνες  με μια παραδοσιακά δύσκολη αντίπαλο όπως η Ιταλία, ποια είναι τα δυνατά και ποια τα αδύνατα σημεία των Ιταλών:
Θαν. Παπαχατζής: «Η Ιταλία είναι μια ομάδα με πολλούς καλούς παίκτες με μεγάλη προσωπικότητα οι οποίοι έχουν διακριθεί ακόμη και στο ΝΒΑ. Δεν έχω παρακολουθήσει την πορεία τους τελευταία ώστε να γνωριζω αν θα παραταχθεί  πλήρης ή όχι. Όπως και να’χει διαθέτει μονάδες που μπορούν να  πάρουν την ομάδα πάνω  τους. Αγωνίζεται με ένα στυλ παιχνιδιού δύσκολα αντιμετωπίσιμο ενώ και οι πέντε παίκτες μπορούν να σουτάρουν εύκολα για τρείς πόντους. Αυτός ήταν κι ο τρόπος που αγωνίστηκαν την τελευταία φορά απέναντι μας με προπονητή τον κύριο Τρινκέρι και ηττηθήκαμε διότι δεν μπορέσαμε να σταματήσουμε τον γρήγορο αιφνιδιασμό και το περιφερειακό τους σούτ .Πιστεύω όμως ότι η ομάδα μας εχει διαμορφωθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι παίκτες να μπορούν να ανταποκριθούν σε τέτοιας μορφής μπάσκετ, οπότε θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να βλέπαμε μια τέτοια μονομαχία αν φυσικά προκύψει.»
«Το τεχνικό επιτελείο της εθνικής ομάδας είναι αρκετά έμπειρο και θα βασιστεί στην πιεστική άμυνα που έχει δουλέψει.»
Αν θεωρεί πως η Εθνική ομάδα μπορεί να ανταπεξέλθει σε πολλά και διαφορετικά σχήματα μέσα σ'ένα παιχνίδι ή θα πρέπει να ακολουθεί απαρέγκλιτα έναν  τρόπο παιχνιδιού ο οποίος θα υπηρετεί ένα συγκεκριμένο πλάνο:
Θαν. Παπαχατζής: « Όλες οι ομάδες που πετυχαίνουν έχουν μια δική τους φιλοσοφία βάσει της οποίας προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τα δυνατά τους σημεία. Από’ κει πέρα υπάρχει κι ένα ποσοστό προσαρμογής σ αυτό που κάνει ο αντίπαλος. Το τεχνικό επιτελείο της ομάδας είναι αρκετά έμπειρο και θα βασιστεί στην πιεστική άμυνα που έχει δουλέψει. Παράλληλα βλέπουμε ότι εχει προετοιμαστεί στην τακτική προσαρμογή των θέσεων του αντιπάλου είτε αυτό αφορά ξεμασκαλίσματα με την μπάλα ή χωρίς την μπάλα. Παίζει ακόμη άμυνα ζώνης  .Το τεχνικό επιτελείο λογικά δεν θα ακολουθήσει άλλες τακτικές αν και στην αρχή του παιχνιδιού μπορεί να δοκιμάσει διάφορα πράγματα αλλά αν δεν ευοδωθούν αυτά στην συνέχεια θα τα εγκαταλείψει.»
-Για το επίπεδο του περσινού επαγγελματικού πρωταθλήματος και την ανάληψη της διοίκησης του ΕΣΑΚΕ από τον κύριο Μελή:
Θαν. Παπαχατζής: «Πιστεύω ότι όσον αφορά την ανταγωνιστικότητά του, το ελληνικό πρωτάθλημα ήταν σαφώς βελτιωμένο. Φέτος εκτός από Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό ήταν πολύ δυνατός ο Άρης που αμφισβήτησε την πορεία του Παναθηναϊκού στον τελικό του πρωταθλήματος πράγμα πολύ ευχάριστο για όσους θέλουν ανταγωνιστικά play-offs. Όπως και η ΑΕΚ η οποία παρόλο που δεν σχημάτισε μια καλή ομάδα από το καλοκαίρι, την διόρθωσε αργότερα και εμφανίστηκε ανταγωνιστική .Ήταν ένα κάτι πολύ ευχάριστο καθώς και οι τέσσερις ομάδες(σ.σ Παναθηναϊκός. Ολυμπιακός, Άρης, ΑΕΚ) ήταν στο υψηλότερο επίπεδο. ΑΕΚ και Άρης αρχίζουν να απειλούν Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, ενώ σε ότι αφορά τις θέσεις για την παραμονή στην κατηγορία υπάρχει επίσης ανταγωνισμός καθώς όλες οι υπόλοιπες ομάδες είναι στο ίδιο επίπεδο με το μεγαλύτερο ποσοστό των εσόδων τους να προέρχεται από τα τηλεοπτικά δικαιώματα και τον ΟΠΑΠ. Δεν υπάρχουν χρηματοδότες που να κάνουν τη διαφορά στις άλλες ομάδες . Ως εκ τούτου υπήρχαν ομάδες που πάλευαν για την σωτηρία τους αλλά και να μπούν στα play-offs κάτι που αύξησε το ενδιαφέρον του κόσμου και συνεπώς την προσέλευση του στο γήπεδο. Στα αρνητικά η οικονομική κατάσταση που βιώνει η χώρα είναι δύσκολη, οι καλοί ξένοι παίκτες έρχονται δύσκολα στην χώρα μας. Πιο πολύ προσελκύονται παίκτες με κριτήριο την συμμετοχή τους στο Euro Cup ή την Ευρωλιγκα. Οι παίκτες με ποιότητα προτιμούν πρωταθλήματα όπως της Τουρκίας, της Ρωσίας, της Ισπανίας με καλύτερες οικονομικές συνθήκες»
Αν επηρεάζει την απόφαση των ποιοτικών ξένων παικτών να έρθουν στην Ελλάδα μόνο το οικονομικό ζήτημα:
Θαν.Παπαχατζής: «Από την εμπειρία μου στο άθλημα, καθώς έχω την τύχη να βρίσκομαι στον χώρο του μπάσκετ από το 1994 γνωρίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το οικονομικό. Ειδικά το προηγούμενο καλοκαίρι τα capital controls δημιούργησαν αρνητικό κλίμα στην προσέλκυση καλύτερων παικτών. Οι παίκτες είναι επαγγελματίες ζούν απ’αυτό, σκέπτονται το οικονομικό καθώς γνωρίζουν πως μετά τα 35 θα πρέπει να κάνουν κάτι άλλο αφού δεν θα μπορούν να αγωνίζονται. Γνωρίζουν ότι το πρωτάθλημα είναι ανταγωνιστικό με καλούς προπονητές οι οποίοι θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν να πάνε ένα βήμα παραπάνω. Παρόλο που  τα συμβόλαια είναι πιο χαμηλά οι καλοί παίκτες θεωρούν την Ελλάδα εφαλτήριο συγκριτικά με χώρες της κεντρικής Ευρώπης. Έχουν την ευκαιρία να αγωνιστούν στην Ευρωλίγκα και να εξελίξουν την καριέρα τους. Κάτι που δεν κάνουν μόνο οι ξένοι αλλά και οι Έλληνες που αγωνίζονται κάποια χρόνια εδώ και αργότερα αναζητούν ένα καλύτερο συμβόλαιο στο εξωτερικό.»
-Για την θητεία του στο Νόρθ Καρολίνα, τις αρχές και την φιλοσοφία στο μπάσκετ του Ντίν  Σμίθ,  και κατά πόσο μπορούν αυτές να βρούν εφαρμογή στην Ελλάδα και το σύγχρονο μπάσκετ:
Θαν.Παπαχατζής:  χαχα (Γελάει).»Εντάξει , τώρα μιλάμε για έναν μπασκετικό ιδανικό κόσμο όπως έχει καθιερωθεί να συμβαίνει στα αμερικάνικα πανεπιστήμια όπου δίνεται έμφαση στις αρχές. Όταν ήμουν εκεί εγώ ο Ντίν Σμίθ ήταν ήδη σαράντα χρόνια προπονητής. Σε όλα τα μαγαζιά υπήρχε η φωτογραφία του, ήταν ενας μύθος. Πιο πάνω κι από τον Τζόρνταν που είχε περάσει από το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο. Οπότε μπορούμε να αντιληφθούμε τι σημαίνει κολεγιακός αθλητισμός, πανεπιστημιακός προπονητής, διδασκαλία, δάσκαλος και ούτω καθεξής. Δεν έχουν άμεση σχέση με την πραγματικότητα δυστυχώς αυτές οι αρχές σήμερα είτε στο κολεγιακό μπάσκετ είτε στο επαγγελματικό, καθώς είναι διαφορετικά τα δυο είδη. Ακόμη και στην Αμερική οι προϋποθέσεις για την εισαγωγή στο ΝΒΑ από το κολλέγιο έχουν αλλάξει .Ο προπονητής δεν έχει την ίδια δύναμη Πριν έπρεπε κάθε παιδί να σπουδάσει για τέσσερα χρόνια στο κολλέγιο για να πάει μέσω των ντράφτ στο ΝΒΑ. Τώρα μπορεί και από το γυμνάσιο ακόμα. Είδαμε πόσο εύκολα απολύονται προπονητές στο ΝΒΑ γιατί δεν κάνουν τα χατίρια των παικτών όπως ο προπονητής των πρωταθλητών  Καβαλίερς το 2014 Ντείβιντ Πλάτ. Στην Ευρώπη βλέπουμε πόση σημασία δίνεται στο αποτέλεσμα από το πιο χαμηλό επίπεδο μέχρι το πιο υψηλό. Ζητούμε το άμεσο αποτέλεσμα δίχως να κοιτάμε πως θα χτίσουμε μια ομάδα. Πάνω σε ποιές αρχές, με ήθος και μπασκετικούς κανόνες. Θεωρώ πως όλα αυτά πρέπει να είναι μια συνειδητή επιλογή μιας ομάδας για να γίνει πράξη. Αν υπάρχει αυτό έχει καλώς, διαφορετικά… Στις περισσότερες περιπτώσεις είμαστε πολύ μακριά από αυτό το καθεστώς.»
«Παλιότερα οι ομάδες  ενδιαφέρονταν για παίκτες δεκαεπτά  χρονών, μετά πήγαμε στους δεκαεξάρηδες, τώρα έχουμε φθάσει σε παίκτες δεκατεσσάρων, δεκαπέντε ετών κι όσο προχωράμε πηγαίνουμε πιο χαμηλά. Το μπάσκετ άλλωστε εχει μεταβληθεί σε βιομηχανία.»

-Αν μέσα από αυτό το καθεστώς μπασκετικής δομής και φιλοσοφίας, το μπάσκετ τελικά μένει λίγο πίσω..
Θαν.Παπαχατζής : « Το μπάσκετ είναι ένα κομμάτι της κοινωνίας . Και στον υπόλοιπο κοινωνικό ιστό υπάρχει η πίεση του αποτελέσματός κάτι που λειτουργεί  ανασταλτικά ως προς την πίστωση χρόνου ή την έμφαση σε κάποιες αρχές που θα πρέπει να υπάρχουν ώστε να οδηγηθούμε σε κάποιο αποτέλεσμα. Δεν θα μπορούσε το μπάσκετ να αποτελεί εξαίρεση. Η μεγάλη ποιότητα που υπάρχει στην Ελλάδα από παίκτες , προπονητές και παράγοντες  και η τεχνογνωσία στο χώρο δουλειάς βοηθά το άθλημα να διατηρηθεί ψηλά. Αν θελήσουμε να δουλέψουμε με το μοντέλο του κολεγιακού μπάσκετ δε νομίζω ότι μπορεί να λειτουργήσει πλέον. Όπως άλλωστε συμβαίνει και στα κολέγια της  Αμερικής όπου κυριαρχεί η πίεση για το αποτέλεσμα. Κάτι δεν υπήρχε ούτε κατά διάνοια στο παρελθόν. Όπως για  παράδειγμα το μοντέλο του Ντίν Σμίθ που προανέφερα ή του Σιζέφσκι στο Ντιούκ ή του προπονητή του Σίρακιους. Προπονητές που φθάνουν τα είκοσι, τριάντα ακόμη και σαράντα χρόνια. Οι σημερινοί προπονητές να μείνουν το πολύ μια πενταετία στην καλύτερη περίπτωση. Στην Αμερική πλέον υπάρχει  πίεση από τα κολέγια ώστε να βγούν οι καλύτεροι παίκτες ώστε να λάβουν μέρος στους τελικούς του Μαρτίου τους οποίους δείχνει η τηλεόραση κάνοντας τους παίκτες γνωστούς σ’ όλη τη χώρα για να μπορέσουν να τους δουν οι σκάουτερ από το ΝΒΑ, να τους λάβουν υπόψη τους για να κερδίσουν ένα μεγαλύτερο συμβόλαιο. Θα πάρουν λοιπόν κάποιους καλούς παίκτες αλλά δεν ξέρουν πόσο θα τους κρατήσουν στο κολέγιο. Παλιά υπήρχε υποχρεωτική τετραετής φοίτηση πλέον αυτό δεν υπάρχει. Ο παίκτης μπορεί να φύγει σ’ένα χρόνο. Το βλέπουμε άλλωστε παντού και στην Ελλάδα οι ομάδες δεν έχουν τα χρήματα να αγοράσουν παίκτες. Παλιότερα ενδιαφέρονταν για παίκτες 17 χρονών, μετά πήγαμε στους δεκαεξάρηδες, τώρα έχουμε φθάσει σε παίκτες δεκατεσσάρων, δεκαπέντε ετών κι όσο προχωράμε πηγαίνουμε πιο χαμηλά.Το μπάσκετ άλλωστε έχει μεταβληθεί σε βιομηχανία.»
-Για πιθανές προτάσεις για δουλειά την επόμενη χρονιά…
Θαν. Παπαχατζής: «Κοιτάξτε μέχρι τώρα δεν με εχει ενοχλήσει κάποια ομάδα. Βέβαια από την άλλη δεν έχει οριστικοποιηθεί πόσες ομάδες θα διατηρήσουν το δικαίωμα τους να αγωνίζονται σε μεγάλες κατηγορίες ή ποιές θα πάρουν τη θέση κάποιων άλλων που θα παραιτηθούν του δικαιώματος συμμετοχής λόγω οικονομικών προβλημάτων. Και φθάνει μέχρι τη Β’ Εθνική αυτή η κατάσταση. Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα κι όλοι ξέρουμε το γιατί. Πλέον αυτό συμβαίνει και στην Ευρώπη καθώς κάποιες ομάδες ψάχνουν προπονητή από την άνοιξη κι είμαστε στο καλοκαίρι. Τα οικονομικά δεδομένα και στις άλλες χώρες έχουν στενέψει όχι μόνο σε μας.
Αν υπάρχει ανοιχτό το ενδεχόμενο του εξωτερικού και αν υπάρχει προτίμηση σε συγκεκριμένο πρωτάθλημα…
Θαν.Παπαχατζής: «Φυσικά όταν ζεις  απ΄ το μπάσκετ υπάρχει πάντα στο μυαλό σου κι αυτό  το ενδεχόμενο. Δεν γίνεται να μην υπάρχει. Φυσικά όλοι θα θέλαμε να εργαστούμε στην Αμερική, καθώς εκεί είναι ο παράδεισος. Η Μέκκα του μπάσκετ. Ο εργαζόμενος προστατεύεται καλύτερα απ’ ότι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα κι οι απολαβές του είναι πάρα πολύ καλές. Δεν υπάρχει σε κανέναν η σκέψη ότι μπορεί να μην πληρώσει τον προπονητή του.  Ακόμα υπάρχει ασφάλιση, πρόγραμμα συνταξιοδότησης. Δεν υπάρχει σύγκριση μ’αυτά που υπάρχουν στην Ευρώπη. Βέβαια όσο πιο καλό είναι το πρωτάθλημα ανεβαίνει κι ο ανταγωνισμός, οι απολαβές είναι καλύτερες και υπάρχει το κίνητρο της πρόκλησης για να πετύχεις.»
«Οι  Έλληνες προπονητές όπου εχουν πάει στο εξωτερικό  έχουν επιτύχει δείχνοντας έργο.»
Αν οι Έλληνες προπονητές έχουν την θέση που τους αξίζει τόσο στο εξωτερικό όσο και στο ελληνικό πρωτάθλημα…
Θαν.Παπαχατζής : «Πιστεύω ότι υπάρχει μεγαλύτερη αναγνώριση και αποδοχή του Έλληνα προπονητή στο εξωτερικό απ’ ότι στην Ελλάδα. Αυτό είναι λογικό διότι όταν κάποιος κάνει σε καλεί σε μια άλλη χώρα, επενδύει πάνω σου κι έχει αποφασίσει να σε φέρει από την Ελλάδα. Είναι διαφορετικό να σου κάνουν πρόταση τα Τρίκαλα,η Πάτρα και η Αμαλιάδα αν είσαι στην Αθήνα, αποφασίζεις πιο εύκολα. Όπως το ίδιο εύκολα αντικαταστείς έναν συνάδελφο σου. Κάτι που έχουν «απολαύσει»  και ξένοι προπονητές ερχόμενοι εδώ. Είναι κάτι όμως που γίνεται και σε άλλες χώρες, Θεωρώ βέβαια πως οι Έλληνες προπονητές όπου έχουν πάει στο εξωτερικό  έχουν επιτύχει δείχνοντας έργο. Έχουν εκμεταλλευτεί και τις επιτυχίες των μεγάλων ομάδων, του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού τα τελευταία χρόνια κάνοντας μια εξαγωγή προπονητών και ποιοτική και ποσοτική.»
 «Ο Γκάλης ήταν πάντα ξεκάθαρος, συνεπής και επαγγελματίας απέναντι σε όλους κι αυτό πληρώνει.»
Αναφορικά με την απόφαση της κυβέρνησης να δώσει στο κλειστό του ΟΑΚΑ το όνομα του Νίκου Γκάλη και τις αντιδράσεις που προκάλεσαν οι δηλώσεις του Κώστα Πολίτη σχετικά με την απόφαση αυτή:
Θαν.Παπαχατζής: «Λυπάμαι όταν υπάρχει κάτι τέτοιο, Πιστεύω πώς όταν δουλεύουμε σε μια ομάδα πρέπει να τα ξεπερνάμε αυτά. Ποιος θα πάρει την δόξα. Όποιος  πιστεύει ότι το άθλημα είναι ομαδικό λογικά δεν θα πρέπει να έχει πρόβλημα. Ο Γκάλης πότε δεν ζήτησε καμία χάρη από κανέναν, ούτε απαίτησε να δοθεί το όνομα του στο γήπεδο. Ήταν πάντα ξεκάθαρος, συνεπής και επαγγελματίας απέναντι σε όλους ο Γκάλης κι αυτό πληρώνει. Αυτός που πρόσφερε τα πάντα δούλευε πάντα περισσότερο απ’ όλους και μας έδειξε πως πρέπει να είναι ένας επαγγελματίας αθλητής, ποια νοοτροπία πρέπει να έχει. Είχε μια μοναδική συνέπεια. Καλώς ή κακώς ήταν αυτός που έβαλε το μπάσκετ στην ζωή περισσότερων Ελλήνων. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι βοηθήθηκε αλλά σε κάθε τομέα υπάρχουν πρωταγωνιστές. Πιστεύω ότι ποτέ δεν τον ενδιέφερε αν θα δοθεί το όνομα του σε κάποιο γήπεδο ή όχι. Αυτό που τον ενδιέφερε ήταν να αγωνίζεται όσο μπορεί καλύτερα και να παίρνει τα λεφτά που αξίζει. Τι πρόβλημα έχουν οι υπόλοιποι μ’αυτό δεν καταλαβαίνω και πραγματικά δεν με απασχολεί. Όλοι κρίνονται βάσει της προσφοράς τους κι είναι άτοπο να κάνουμε κριτική σε τέτοιες κινήσεις. Το καλύτερο θα ήταν να τις δεχόμαστε και να αφήσουμε τον κόσμο να κρίνει ποιος έχει προσφέρει και ποιος δεν έχει προσφέρει παραπάνω. Όλοι ξέρουμε ότι το μπάσκετ είναι ομαδικό άθλημα. Ξέρουμε πόσο έχουν προσφέρει ο Γιαννάκης, ο Φιλίππου, πόσο εξαιρετικός προπονητής υπήρξε ο Κώστας Πολίτης.Ο κάθε άνθρωπος κρίνεται από την ιστορία του.»
Σ’αυτό το σημείο κύριε Παπαχατζή να σας ευχαριστήσω γι’αυτή την συνομιλία και να σας ευχηθώ ότι καλύτερο επαγγελματικά και προσωπικά. Η επόμενη χρονιά να σας βρεί σε ένα υγιές μπασκετικό περιβάλλον ώστε να μπορέσετε να περάσετε τις απόψεις τις ιδέες και την φιλοσοφία σας.
Θαν. Παπαχατζής : «Θέλω και’γω με τη σειρά μου να σας ευχαριστήσω για αυτή την συνομιλία και να συγχαρώ την Νικόπολη η οποία ανέβηκε στην Γ’ Εθνική κατηγορία.»

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου